บทที่ 25 เพียงแค่เอื้อม

ผมกดโทรหาเธอตั้งหลายสายแต่เจ้าตัวก็ไม่รับ อดไม่ได้ที่จะหัวเสียนิดหน่อยเพราะผมรู้สึกเป็นห่วงจะแย่ จนกระทั่งรอบที่หกเธอถึงกดรับสายในที่สุด

"ทำไมรับสายช้า" ผมพยายามข่มน้ำเสียงตัวเองให้เย็นลงเพราะกีต้าร์ไม่ชอบให้ใครขึ้นเสียงใส่

'....' เธอไม่ตอบอะไรผมกลับมา แต่ผมดันได้ยินเสียงสะอื้นเล็ดลอดออกมาจากปลายส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ