บทที่ 30 อะไรยังไง?

กว่าพี่เอซจะยอมออกมาเรียนก็ทำเอาฉันเหนื่อยใจ เขาบ้าจูบจริง ๆ นะ ปากฉันจะช้ำอยู่แล้วเนี่ย! คนหน้ามึนขับรถมาส่งฉันที่คณะ เขาดูไม่เป็นเดือดเป็นร้อนอะไรทั้ง ๆ ที่ตัวเองสายขนาดนี้อีกทั้งยังฮัมเพลงอารมณ์ดีกว่าปกติจนฉันงง

อารมณ์ดีอะไรของเขาวะ เป็นบ้าเหรอ?

"ชีนัดมาเก้าโมง แต่ชีมาสาย เดียน่ารับไม่ได้" มาถึ...