บทที่ 52 เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ

"เอซให้" ฉันไม่รู้ว่าเขาใส่ให้ตอนไหน แต่บอกตามตรงว่าเขินมาก ยิ่งตอนเขาขอเป็นแฟนในสภาพที่พวกเรา...เออ นั่นแหละ ฉันไม่มีสติรับรู้อะไรกับเขาขนาดนั้น เอซขี้แกล้งจะตาย เป็นบุคคลคาดเดาอะไรไม่ได้ด้วย

"โหววว ขนาดนี้ต้องขอคบแล้วปะหล่อน"

"ขอแล้ว...บอกรักแล้ว" จนถึงตอนนี้ก็ยังอึ้งไม่หาย พอฉันตอบไปแบบนี้แม้แต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ