บทที่ 59 สลับกัน

ปวดใจดีจัง...ทั้ง ๆ ที่เราทั้งคูู่เติบโตมาด้วยกัน เรียนดนตรีมาพร้อมกันแบบนี้ ไม่อยากจะเชื่อว่าพี่สาวของฉันจะลืมฉันจริง ๆ

"ค่ะ พอเล่นได้ แต่...ต้าร์ไม่ได้เอาไวโอลินมา"

"ไม่เป็นไร ฉันจะยอมให้คุณแตะของของฉันก็ได้ ขอแค่คุณช่วยงานนี้ฉันหน่อยได้ไหมคะ?" แววตาเว้าวอนและสีหน้าที่เป็นกังวลของคุณวีทำให้ฉันรี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ