บทที่ 98 น้ำตาลูกผู้ชาย

ผมจ้องมองคำว่า ‘ขอโทษ’ สั้น ๆ ที่ตัวเองส่งไปในช่องแชทด้วยความรู้สึกเหมือนคนกำลังจะบ้า ตาคมยังคงจับจ้องหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่เงียบสนิท ไร้การตอบกลับ ไร้การขึ้นว่าอ่านแล้วจากคนปลายทาง

​ถ้ารู้ว่าการเมาเหล้าจนภาพตัดในคืนนั้นจะทำให้เกิดเรื่องบ้า ๆ แบบนี้ขึ้น ผมจะไม่มีวันแตะแอลกอฮอล์แม้แต่หยดเดียว

​แท้จ...