บทที่ 2 ตอนที่ 2

         “ไม่เป็นไรค่ะ... ดิฉันเข้าใจความรู้สึกของคุณเขตต์ดีค่ะ เขาคงรู้สึกแปลกๆ ที่จู่ๆ ก็มีผู้หญิงสองคนเข้ามาเป็นส่วนเกินอยู่ร่วมบ้าน”

วิไลเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเจียมเนื้อเจียมตัว

“อย่าพูดอย่างนั้นเลยครับวิไล ผมไม่เคยคิดว่าคุณเป็นส่วนเกิน... เพราะว่าคุณคือ ‘ส่วนสำคัญ’ ที่เข้ามาช่วยเติมเต็มสิ่งที่ ‘ขาดหาย’ ไปจากชีวิตของผม”

นายบัญชาหยอดคารมหวานเอาใจ เอื้อมไปกุมมือบอบบางของนางวิไลแล้วบีบเบาๆ

“ขอบคุณที่เมตตาเอ็นดูวิไลกับลูกสาวค่ะ”

วิไลขยับเข้าใกล้พลางยกมือไหว้แนบอกของนายบัญชาที่เอื้อมแขนออกมาโอบกอดหล่อนด้วยความรัก

ตอนเย็นของวันเดียวกันนั้น

ขณะกำลังจัดข้าวของอยู่ภายในห้องนอนซึ่งอยู่ติดกับห้องของนางวิไลผู้เป็นมารดา จู่ๆ หญิงสาวก็ได้ยินเสียงร้องครวญครางปานจะขาดใจ ดังแว่วออกมาจากห้องของนางวิไล จึงตัดสินใจแนบดวงตาเข้ากับรอยแยกของผนังห้องซึ่งทำด้วยไม้ ก่อนจะตกใจจนมือไม้สั่น ใบหน้าแดงก่ำ ทำอะไรไม่ถูกกับภาพที่เห็น

“อุตะ... ”

ฟางข้าวยกมือขึ้นปิดปากเพื่อห้ามเสียงอุทานที่เกือบจะเล็ดลอดออกมาด้วยความลืมตัว ขณะสายตายังคงจับจ้องอยู่กับภาพที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ตรงหน้า

นายบัญชากับมารดาของเธออยู่ในสภาพเปลือยกายล่อนจ้อนด้วยกันทั้งคู่ ขาทั้งสองข้างของนางวิไลขัดล็อคอยู่รอบเอวหนาของนายบัญชาเอาไว้แน่น ขณะหันหน้าคร่อมเข้าหาลำตัวของเขา ในสภาพที่แก่นกายของนายบัญชากำลังอัดกระแทกเข้าใส่หว่างขาของนางวิไลไม่ยั้ง เสียงดังบลั่บๆ ชัดเจนเต็มสองหูของเธอที่จ้องมองภาพตรงหน้าอย่างไม่ตั้งใจนัก

“อ๊า... มันส์เหลือเกินวิไลจ๋า เธอไม่เคยทำให้ฉันผิดหวังเลยสักครั้ง”

นายบัญชาละล่ำละลักออกมาขณะมือทั้งสองข้างของเขาช้อนสะโพกของหล่อนให้ร่อนขึ้นรับแรงอัดกระแทกจากบั้นท้ายหนา กระหน่ำดุ้นเนื้อขนาดไม่ธรรมดาเข้าใส่ร่องสวาทแฉะฉ่ำของนางวิไลเสียงดังบลั่กๆ จนเตียงนอนสั่นคลอน เคลื่อนไปกระแทกเข้ากับผนังด้านหนึ่งของห้องเสียงดังกึกๆ กักๆ อยู่นานเป็นครู่

“อูย... เสียวเหลือเกินค่ะคุณพี่ แรงๆ แบบนั้นแหละค่ะ วิไลจะถึงแล้วค่ะ... คุณพี่เรี่ยวแรงดีเหลือเกิน อร๊ายย เสียวจวนจะขาดใจอยู่แล้วค่ะ”

ได้ยินที่นางวิไลร้องขอ นายบัญชาไม่รอรี รีบทาบฝ่ามือเข้ากอบกุมทรวงอกอวบใหญ่ของหล่อนแล้วบีบขยำสลับก้มหน้าลงดูดเลียปลายถันอย่างเร่าร้อนลนลานจนนางวิไลแอ่นกายสะท้าน ปลายหัวนมแดงปลั่งขยับยกขึ้นเป็นตุ่มไตรับริมฝีปากที่ครอบดูดลงมาจนลึกสุดวงป้านสีเนื้อ

“เสียวเหลือเกินค่ะคุณพี่... อร๊ายยย”

นางวิไลส่ายหน้าอกอวบใหญ่ให้นายบัญชาดูดเลียด้วยความลุ่มหลง ท่าทางของหล่อนบอกให้รู้ว่าเป็นหญิงเร่าร้อนในเชิงโลกีย์

ในจังหวะที่นางวิไลขยับบั้นท้ายขึ้นๆ ลงๆ บนหน้าตักของนายบัญชา ฟางข้าวมองเห็นได้ชัดเจนว่าแท่งเนื้อร้อนผ่าวของเขากำลังสอดเสียบเข้าใส่โพรงเนื้อหนึบแน่นของนางวิไลเป็นจังหวะ ทำเอาหล่อนวูบวาบไปหมดแล้ว สองแขนสวมกอดลำตัวหนาของนายบัญชาเอาไว้แน่น แอ่นทรวงอกอวบใหญ่ให้เขาดูดไซ้ ขณะปลายเท้าทั้งสองข้างยังขัดกันแน่นอยู่รอบเอวของเขา

“ไม่ไหวแล้วค่ะ... วิไลทนไม่ไหว ขอขึ้นขย่มเองนะคะคุณพี่”

หล่อนผลักร่างของเขาให้นอนหงายราบลงไปกับเตียง จากนั้นก็ขึ้นคร่อมตรงกึ่งกลางกาย ขยับสะโพกขึ้นเล็กน้อย แล้วกดกลีบเนื้อแฉะฉ่ำเข้าใส่ความแข็งแกร่งของเขาที่ตั้งลำตระหง่าน พร้อมสอดเสียบเข้ามาในร่องเนื้ออย่างล้ำลึกจนความเสียวกระสันแผ่ซ่านไปในทุกอณูเซลล์ของหล่อน

“อ๊า... ดีเหลือเกินวิไลจ๋า พี่จะถึงแล้วเหมือนกัน เร่งเลยจ้ะ”

เขาพูดพลางผงกศีรษะครอบริมฝีปากเข้ากับปลายถันชี้งอนของหล่อนอีกครั้ง ปาดปลายลิ้นไล้ลิ้นเลียแล้วดูดกินราวกับทารกผู้หิวกระหาย

“อ้า อ๊ะ... จะถึงแล้วค่ะคุณพี่ อร๊ายยยยย”

หล่อนร้องบอกพลางซุกใบหน้าเข้ากับแผงอกชุ่มเหงื่อของนายบัญชา ปลายเล็บจิกเกร็งอยู่กับแผ่นหลังเลื่อมลื่นไปด้วยเหงื่อ ในนาทีที่อารมณ์พุ่งทะยานขึ้นไปถึงจุดออกัสซั่ม

จากนั้นร่างกายของหล่อนก็กระตุกเกร็งไม่ต่างจากเขา ทั้งสองรับรู้ถึงความร้อนผ่าวที่ฉีดพ่นออกมาผสานผสม น้ำเชื้อสีขาวข้นที่ทะลักออกมาจากลำกายของนายบัญชาถูกดูดซับเอาไว้ในโพรงเนื้อตอดรัดของนางวิไลทุกหยดหยาด

‘บ้าจริง... นี่เราดูอะไรอยู่เนี่ย’

ฟางข้าวนึกตำหนิตัวเองแล้วรีบชักสายตาออกมาจากผนังห้องด้วยความลืมตัว จู่ๆ ก็เกิดอาการร้อนวูบวาบที่ใบหน้า รู้สึกอับอายจนต้องวิ่งออกมาจากห้อง เพื่อหนีจากภาพที่ทำให้เกิดอาการร้อนวูบวาบแล่นร้าวไปทั่วช่องท้องของเธอ

หญิงสาววิ่งหน้าตื่นลงมาถึงชั้นล่างของเรือนใหญ่ ก้าวยาวๆ จนไม่ทันได้ระมัดระวังว่าจะมีคนเดินสวนทางมา กระทั่งรู้สึกว่าตัวเองรีบจนเกินเหตุก็ตอนที่ร่างบอบบางของเธอปะทะเข้ากับร่างกำยำใหญ่เหมือนยักษ์ปักหลั่นของคนที่เดินผ่านมาถึงมุมเสาตรงหลังบ้านพอดี

“ว้าย... ”