บทที่ 127 ขอขมา

“ฉันให้อภัยคุณชานะและฉันก็อโหสิกรรมให้คุณเต้ทุกเรื่องแม้เขาจะทำผิดกับฉันแต่เขาได้จากไปแล้ว แต่พวกเรายังอยู่และฉันไม่อยากจะจมกับความทุกข์ใจไปจนตาย และทุกคนได้รับกรรมของตัวเองไปแล้วก็ขอให้เลิกแล้วต่อกันไปฉันจะไม่ถือสาหาความคุณชาเรื่องนี้อีก” ผลิตามองวรชาและรับพานดอกไม้ธูปเทียนที่วรชานำมาขอขมาเธอเพราะต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ