บทที่ 45 อิจฉาริษยา

“ฉันหวังว่าจะช่วยได้จริงๆนะ อุตส่าห์ส่งเสียไปเรียนถึงเมืองนอกเมืองนามาตั้งนานสองนาน” คุณหญิงมองลันลนาแล้วก็คิดถึงหลานสาวที่ไม่ได้เรื่องของตัวเองแล้วก็อดอิจฉาลูกสะใภ้ไม่ได้เพราะท่าทางของลันลนาดูเป็นผู้ใหญ่เต็มตัววางตัวดีกิริยามารยาทก็งามและยังติดต่อธุรกิจสำเร็จก็ถือว่าเก่งไม่น้อยและไม่คิดจะชื่นชม

“ง...