บทที่ 18 18

"ซานย์โทรมา?" 

"ใช่ค่ะ ไม่เสียแรงที่วันนี้นอนดึกทั้งที่พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า" รอยบุ๋มของลักยิ้มเล็กๆ บนมุมปาก บอกถึงความสดใสที่ออกมาจากข้างใน ซาเฟียร์รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาแบบทันตาเห็น สิ่งนี้มันกำลังแทนที่บางอย่าง

นั่นคือการที่คนตัวโตก้าวขาออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าขนหนูผืนเดียวที่พันรอบเอวสอบ...