บทที่ 14 ระยะห่างที่มองไม่เห็น (3)

ระยะห่างที่มองไม่เห็น

“อะไรเหรอแก โห!!! ลายมือคุณหมอเหรอเนี่ย หวัดแต่สวยชะมัด ใส่ใจเขียนให้แกทุกหน้าเลยเหรอ โรแมนติกเป็นบ้า”

“ไม่ใช่เรื่องนั้น” เพลงพิณทุบโต๊ะเบา ๆ

“แกดูดี ๆ สิ แกไม่รู้สึกว่าลายมือหมอนี่มันคุ้น ๆ บ้างเหรอ เหมือน เหมือนลายมือของพวกพี่ ๆ ม.ปลาย สมัยเรียนสาธิตฯ เลยอ่ะแก”

ใบบัวเพ่งมองอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ