บทที่ 141 แก้เกม

แก้เกม

สายลมยามสายพัดเอื่อยๆ พาความร่มรื่นเข้ามาใต้ร่มไม้ใหญ่หน้าเรือนไทย เสียงใบไม้ไหวสลับกับเสียงวิทยุเครื่องเล็กของพ่อพลที่ยังคงเปิดคลอเบาๆ แต่ว่าบรรยากาศรอบโต๊ะไม้ตัวยาวกลับเต็มไปด้วยความตึงเครียด

แม่อ้อยนั่งถอนหายใจยาวพลางกุมมือตัวเองแน่น ใบหน้าที่เคยมีรอยยิ้มอารมณ์ดีบัดนี้ฉายแวววิตกกังวลอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ