บทที่ 79 ร่องรอยที่หายไป 2

ร่องรอยที่หายไป

"เพลงพิณอยู่ไหน" น้ำเสียงทุ้มต่ำติดดุเอ่ยถามทันที ไร้ซึ่งการเกริ่นนำ สายตาคมกดดันจนใบบัวรู้สึกเหงื่อตก

"เอ่อ...เพลงกลับไปแล้วค่ะหมอ" ใบบัวพยายามทำหน้าให้เป็นปกติ ทั้งที่หัวใจเต้นระรัว

"หลบหน้าผมทำไม แล้วยื่นเรื่องเวิร์กฟอร์มโฮมกับลาพักร้อนยาวทำไม" หมอเดชรุกต้อนอีกขั้น 

"บัวเป็นเพื่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ