บทที่ 87 รอยแผลจากคำข่มขู่ 2

รอยแผลจากคำข่มขู่

"เอ่อ... คือ..."

"พ่อเห็นลูกย้ายพ่อกลับมาด่วนขนาดนี้ แถมยังไม่พูดถึงคุณหมอเลยสักคำ" พ่อพลมองสบตานิ่ง 

"มีเรื่องอะไรกันหรือเปล่าลูก คุณหมอเขาเป็นคนดีมากนะ ตอนพ่ออยู่โรงพยาบาล เขาก็ดูแลพ่ออย่างดี ลูกไม่ได้มีปัญหาอะไรกับเขาใช่ไหม"

หัวใจของเพลงพิณกระตุกวูบ ความรู้สึกผิดและคราบน้ำตาตื้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ