บทที่ 9 นัดตรวจพิเศษ (นอกเวลา) 1

นัดตรวจพิเศษ (นอกเวลา)

เช้าของวันใหม่ไม่ได้ช่วยให้อุณหภูมิบนแก้มของเพลงพิณลดน้อยลงเลยแม้แต่นิดเดียว หญิงสาวก้าวขาเข้ามาในออฟฟิศด้วยท่าทางลับ ๆ ล่อ ๆ ดวงตาคู่สวยคอยชำเลืองมองซ้ายทีขวาทีราวกับกลัวว่าจะมีคุณหมอในเสื้อกาวน์สีขาวกระโดดออกมาจากซอกตึก หรือมีไรเดอร์หิ้วกล่องอาหารคลีนมาดักคอเธออีก

เธอยังไม่ได้ตอบแชตข้อความนั้น ข้อความบ้า ๆ ที่บอกว่า

‘หัวใจคุณเต้นผิดปกติเวลาอยู่ใกล้หมอ’

“บ้าที่สุด! คนอะไรหน้าด้านหน้าทน พิมพ์ประโยคชวนขนลุกแบบนั้นออกมาได้หน้านิ่ง ๆ” เพลงพิณทุบโต๊ะทำงานเบา ๆ ประชดชีวิต พลางนึกถึงใบหน้าหล่อเหลาติดดุของนพ. ภัทรเดช ที่พอเวลาหยอดคำหวานกลับใช้สายตาเย้ายวนเก่งจนเธอไปไม่เป็น

“อุ๊ย! ทุบโต๊ะแต่เช้าเลยนะจ๊ะ ยัยคุณหนูเพลงพิณ ทานข้าวกล่องของคุณหมอเบอร์ 4หมดแล้ว อาการใจสั่นมันย้ายมาลงที่มือแทนหรือไง” เสียงใส ๆ แฝงความทะเล้นของใบบัวดังขึ้นพร้อมกับร่างอวบอิ่มที่ถลันเข้ามาเกาะขอบพาร์ทิชัน ใบหน้าของเพื่อนสนิทเต็มไปด้วยความล้อเลียน ในมือยังถือแก้วชานมไข่มุกสูตรหวาน 0% ที่ได้อานิสงส์มาจากคุณหมอสายเปย์เมื่อวานนี้

“ไม่ต้องมาพูดเลยยัยบัว! แกนั่นแหละตัวดี ขายเพื่อนกินชานม! รู้ไหมว่าหมอนั่นไลน์มาคุกคามระบบหัวใจฉันจนฉันไม่ได้นอนทั้งคืน”

“อ้าว!!! หมอคุกคาม หรือแกเขินจนนอนไม่หลับเองกันแน่จ๊ะ” ใบบัวยักคิ้วหลิ่วตาอย่างรู้ทัน ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นจริงจังแล้วยื่นซองจดหมายสีขาวประทับตราโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังส่งให้ตรงหน้า

“อ่ะ เลิกวีนแล้วเอานี่ไป คุณพยาบาลก้อยสุดสวยหน้าห้องตรวจส่งแมสเซนเจอร์มาให้แกโดยเฉพาะเมื่อสิบนาทีก่อน”

เพลงพิณขมวดคิ้วฉีกซองออกดู และแล้วดวงตาของเธอก็ต้องเบิกกว้างเมื่อมันคือ

‘ใบนัดตรวจติดตามอาการด่วนพิเศษ’ ที่หัวกระดาษระบุชื่อแพทย์ผู้รับผิดชอบชัดเจน: นพ. ภัทรเดช อัศวเหมันตร์

แต่สิ่งที่ทำให้เพลงพิณแทบจะกรีดร้องคือวันและเวลาที่ระบุในใบสั่ง

 ‘วันศุกร์นี้ เวลา 17.30 น. (นอกเวลาทำการ)’

“นอกเวลาทำการ บ้าไปแล้ว หมอศัลยแพทย์มือหนึ่งที่ไหนเขามานัดคนไข้ตรวจโรคกระเพาะบวกใจสั่นตอนห้าโมงครึ่งเย็นวันศุกร์ฮะ นี่มันจงใจชัดๆ” เพลงพิณโวยวาย หน้าแดงแจ๋

“ก็จงใจดักทางแกไงยัยเพลง” ใบบัวหัวเราะคิกคัก

“หมอเขาฉลาดจะตาย รู้ว่าถ้าตัดยอดนัดในเวลาออฟฟิศ แกก็จะอ้างว่าติดงาน ติดประชุม ติดคุยกับลูกค้า หมอเขาก็เลยล็อกคอแกหลังเลิกงานวันศุกร์ซะเลย แหม!!! โรแมนติกชะมัด นัดเดตในห้องตรวจเบอร์ 4”

“เดตบ้าเดตบออะไรล่ะ ฉันไม่ไป ฉันจะเบี้ยว” เพลงพิณเชิดหน้าสะบัดใบนัดทิ้งลงโต๊ะอย่างถือดี

แต่ว่าสวรรค์ดูเหมือนจะเข้าข้างคนไข้ดื้อรั้นอย่างเพลงพิณหรืออาจจะแกล้งเธอก็ไม่รู้ เพราะในบ่ายวันพฤหัสบดี ท่ามกลางกองงานที่สุมหัว บอสใหญ่ของบริษัทก็เดินนำผู้ชายรูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าหล่อเหลาสไตล์โอปป้าเกาหลีเข้ามาในแผนกการตลาด

“ทุกคน ฟังทางนี้หน่อย นี่คุณกรณ์ลูกค้า VIP เจ้าของโปรเจกต์คอมเพล็กซ์มอลล์แห่งใหม่ที่จะมาเซ็นสัญญาจ้างเราทำสื่อโฆษณาทั้งหมด และคุณกรณ์ระบุมาเลยนะว่า อยากให้หนูเพลงพิณเป็นคนดูแลโปรเจกต์นี้ทั้งหมด”

เพลงพิณรีบปั้นหน้ายิ้มแย้มมืออาชีพ เดินเข้าไปทักทายลูกค้ากระเป๋าหนักทันที

“สวัสดีค่ะคุณกรณ์ ยินดีที่ได้ร่วมงานนะคะ เพลงเตรียมข้อมูลเบื้องต้นไว้พร้อมแล้วค่ะ”

กรณ์จ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาเป็นประกายวิบวับอย่างปิดไม่มิด รอยยิ้มหวานของเพลงพิณแถมยังมีแก้มป่อง ๆ เวลามุ่งมั่นทำงานมันช่างกระแทกใจเขาอย่างจัง ชายหนุ่มขยับตัวเข้ามาใกล้พลางส่งยิ้มทรงเสน่ห์

“ยินดีเช่นกันครับคุณเพลง จริง ๆ โปรเจกต์นี้รายละเอียดเยอะมาก ถ้าคุยในออฟฟิศอาจจะไม่สะดวก พอดีเย็นวันศุกร์นี้ผมว่าง ช่วงสักห้าโมงครึ่ง คุณเพลงพอจะสะดวกไปทานข้าวเย็นแล้วคุยงานกันยาว ๆ ไหมครับ? ผมเลี้ยงเอง”

ห้าโมงครึ่ง... เย็นวันศุกร์!

เวลาสวรรค์ประทาน! เพลงพิณตบเข่าฉาดในใจ นี่มันทางรอดระดับชาติ เธอจะได้มีข้ออ้างอันชอบธรรมในการเบี้ยวนัดหมอสายรุกคนนั้น โดยที่เขาไม่มีสิทธิ์มาปรักปรำว่าเธอจงใจหลบหน้า เพราะมันคือ เรื่องงานและลูกค้า VIP’

“อุ๊ย!!! สะดวกมากเลยค่ะคุณกรณ์ เย็นวันศุกร์ห้าโมงครึ่งนะคะ เพลงว่างเคลียร์คิวให้คุณกรณ์ได้เลยค่ะ”

“เฮ้ย! ยัยเพลง แกจะบ้าเหรอ วันศุกร์ห้าโมงครึ่งแกมีนัด” ใบบัวที่ยืนอยู่ข้างหลังรีบถลันเข้ามาสะกิดยิบ ๆ แต่เพลงพิณกลับหันไปถลึงตาใส่เพื่อนสะกดจิตให้หุบปาก อนาวินยิ้มกว้างด้วยความดีใจก่อนจะขอตัวกลับไปทำงานต่อ

ทันทีที่ลูกค้าเดินพ้นประตูออฟฟิศ เพลงพิณก็กระโดดโลดเต้นอย่างผู้ชนะ

“เยส! รอดตายแล้วยัยเพลง! มีงานบังหน้า หมอหน้าไหนก็มาบังคับฉันไม่ได้ทั้งนั้น”

แต่เพลงพิณคงลืมไปว่า ในโลกนี้มีสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า ‘ชิปเปอร์สายขายเพื่อน’ อยู่

คล้อยหลังไม่ถึงห้านาที ใบบัวที่แสร้งทำเป็นเดินไปเข้าห้องน้ำ แอบกดเปิดแอปพลิเคชันไลน์ คว้าโทรศัพท์ขึ้นมารัวนิ้วส่งข้อความหาแอคเคาท์ปริศนาที่เธอเมมชื่อไว้ว่าคุณหมอสายเปย์เบอร์ 4ทันที

Baibua: “รายงานความคืบหน้าค่ะคุณหมอ! ตอนนี้เกิดวิกฤตระดับชาติ มีลูกค้า VIP หนุ่มหล่อโปรไฟล์ดีมาติดต่อนางเอก และแอบเนียนชวนนางเอกไปทานข้าวเย็นวันศุกร์นี้ตอนห้าโมงครึ่งค่ะ ยัยเพลงตอบตกลงไปตาโตเลยค่ะคุณหมอ! ทรงนี้กะเบี้ยวนัดโรงพยาบาลชัวร์ ๆ ค่ะ!”

ฝั่งปลายทางขึ้นสถานะอ่านแทบจะวินาทีนั้น ก่อนที่ความเงียบอันน่าขนลุกจะแผ่ซ่านผ่านสัญญาณอินเทอร์เน็ต ไม่มีคำพิมพ์ตอบกลับมา มีเพียงสติกเกอร์ไลน์รูปหมีหน้าบึ้งถือมีดผ่าตัดส่งกลับมาหนึ่งอัน ทำเอาใบบัวถึงกับเสียวสันหลังวาบ

‘หึงโหดหน้านิ่งของแท้เลยเว้ย ยัยเพลงเอ๊ย แกเตรียมตัวโดนคุณหมอจับฉีดยาได้เลย!’ ใบบัวนึกในใจขำ ๆ