บทที่ 100 ตอนที่ 100

“กูคิดออกแล้ว...” มันหัวเราะ และมั่นใจเถอะว่าความคิดในสมองเลวๆ ของมันต้องมีแต่ความชั่วช้าอย่างแน่นอน มันเดินกลับมาหยุดตรงหน้าเฟเบียนใบหน้ายับเยินเพราะถูกมันทั้งตบทั้งต่อยด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย

“ถ้ามึงอยากช่วยอีนั่นล่ะก็... คุกเข่าอ้อนวอนกูสิ...”

เฟเบียนไม่ได้แสดงความรู้สึกใดๆ ออกมาทางสีหน้าเลยแม้แต่น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ