บทที่ 67 ตอนที่ 67

สัมผัสแผ่วเบาบริเวณหน้าผากทำให้ลัลนาค่อยๆ ปรือตาที่หนักราวกับมีก้อนหินสักร้อยก้อนพันก้อนมาถ่วงเอาไว้ขึ้นอย่างเชื่องช้า ภาพตรงหน้าเต้นระริกไม่ชัดเจนนักเมื่อแพขนตายังพากันเปิดขึ้นไปไม่หมด หญิงสาวพยายามที่เปิดดวงตาให้กว้างมากที่สุด เมื่อเห็นโครงหน้าลางๆ ของใครคนหนึ่งที่หล่อนไม่เคยลืม

“เฟเบียน บราวน์.....