บทที่ 38 ข้าวใหม่ปลามัน

“งั้นรอพี่แป๊บหนึ่งนะครับ” ติณณ์พูดจบเขาก็เดินไปที่ห้องแต่งตัวหยิบกางเกงขาสั้นสีขาวเสื้อกล้ามสีขาวมาใส่อย่างรวดเร็วไม่อยากให้ยัยตัวเล็กของเขารอนานและเดินออกมาอุ้มเธอไปที่โต้ะกินข้าวที่อยู่ริมสระน้ำที่นิวัติจัดการตามคำสั่งของเจ้านาย

“เจ็บมากเหรอครับ” ติณณ์ถามหญิงสาวที่นั่งขยุกขยิกหน้าแหยๆเพราะเจ็บแป...