บทที่ 46 หนี

“ฮึกๆ ฮึ้กๆ พัชรจะให้พี่ติณณ์บอกเลิกพิชชาก่อนเหรอ ฮึ้กๆ พิชชารับไม่ได้ไม่อยากรับรู้แล้วอ่ะพัชร” สุพิชชาสะอื้นไห้ไม่หยุดจนกนกพัชรไม่รู้จะปลอบเพื่อนยังไงดี

“แกใจเย็นๆก่อนนะพิชชาค่อยๆคิดนะอย่าวู่วาม” กนกพัชรเตือนเพื่อนรักถึงแม้จะสงสารเพื่อนมากก็ตามแต่เธอไม่อยากให้เพื่อนรักเสียใจไปมากกว่านี้

“พิชชาขอไ...