บทที่ 55 รู้ความจริง

สุพิชชามองทุกคนชื่นชมลูกชายเธอไม่ได้หวงลูกชายอย่างน้อยก็ช่วยให้เธอรู้สึกผิดน้อยลงไปสักนิดก็ยังดี คุกเข่าลงตรงหน้าคุณปู่แล้วกราบเท้าท่าน

“พิชชาขอโทษนะคะคุณปู่” สุพิชชาพูดเสียงสั่นๆติณณ์ลบหลังเมียรักเบาๆปลอบโยนเธอ

“ไม่เป็นไรลูกมันผ่านไปแล้วอย่าไปคิดถึงมันอีก ปู่ขอให้หนูพิชชากับเจ้าติณณ์คิดถึงลูกคิดถ...