บทที่ 100 ต่อให้ตีกันแทบตาย สุดท้ายก็ขาดกันไม่ได้อยู่ดี...

ดวงตาคมทอดมองใบหน้าแดงก่ำของคนในอ้อมกอดด้วยสายตาเอ็นดู ก่อนจะก้มลงจุ๊บที่มุมปากของเธอเป็นการปิดท้าย

 หน้าผากของทั้งคู่แนบชิดกันสัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน

 ความเงียบโอบล้อมรอบกาย แต่เสียงหัวใจของคนสองคนกลับดังประสานกันเป็นจังหวะเดียว

 “พี่รักแป้งนะ...” เสียงทุ้มพร่าเอ่ยคำหวานแนบชิดกลีบปากบาง 

 ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ