บทที่ 21 ค่าปรับความน่ารัก...

 “ไม่ต้องเขินน่า...” เขาก้มลงพูดหยอกข้างหูเธอ “พี่ไม่บอกใครหรอกว่าน้องปีหนึ่งสายกะโปโลยังใช้แป้งจอห์นสันกลิ่นลาเวนเดอร์”

 “พี่คินน์!!”

 เธอเงยหน้าขึ้นจะแหวะใส่เขา แต่ดันสบตาคมเข้าพอดี...

 ระยะห่าง...น้อยเกินไปอีกแล้ว...

 ทำไมพี่เขาต้องหน้าใกล้ขนาดนี้ด้วย กรี๊ดดด!

 เธอเบิกตากว้าง อ้าปากค้าง แต่ไม่มีเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ