บทที่ 47 เส้นแบ่งระหว่างละครกับเรื่องจริง กำลังจะหายไป...

ทำไมแค่เห็นไอ้เด็กนั่นทำท่าจะแตะต้องเธอ เส้นสติของเขามันถึงได้ขาดผึงง่ายดายขนาดนี้?

 ทำไมความรู้สึกร้อนรุ่มในอกมันถึงสั่งการให้เขาอยากจะลากยัยตัวเล็กนี่ไปซ่อนไว้ในที่ที่มีแค่เขาเห็นคนเดียว?

 คำตอบมันลอยวนอยู่ตรงหน้า...ชัดเจนจนน่ากลัว

 อาการหงุดหงิดงุ่นง่านที่กำลังเป็นอยู่ตอนนี้...

 มันไม่ใช่การแสดงต...