บทที่ 77 คนที่เคยเป็นโลกทั้งใบของเขา

ทุกรายละเอียดบนตัวเธอยังคงเหมือนเดิมไม่ผิดเพี้ยน ราวกับเขากำลังยืนจ้องมองอดีตที่หวนย้อนกลับมามีลมหายใจตรงหน้า

 สมองของคินน์อื้ออึงไปชั่วขณะ

 ความรู้สึกหลากหลายตีรวนขึ้นมาจุกอยู่ที่คอหอยจนพูดไม่ออก

 ภาพความทรงจำนับพันไหลบ่าเข้ามาปะทะความรู้สึก

 ทั้งความรักที่เคยทุ่มเทให้จนหมดใจ และความเจ็บปวดเจียนตาย...