บทที่ 96 ฉากลูกสะไภ้กับแม่ผัว...

 “ก็หายเหนื่อยแล้วไง...” เขาหัวเราะร่วน

 ก่อนจะพลิกตัวกลับมาคร่อมร่างเธอเอาไว้ จ้องมองด้วยสายตาเจ้าเล่ห์

 “พลังมาเต็มแล้วครับ...พร้อมทำงานต่อกับแป้งยันเช้าเลย”

 “ไอ้พี่บ้า! ลุกไปเลยนะ หนัก!”

 “ไม่ลุก...ขอหนุนแค่นี้จะเป็นไรไป”

 สุดท้ายปั้นแป้งก็ได้แต่ถอนหายใจยอมแพ้ ปล่อยให้คนตัวโตยึดตักเธอเป็นหมอนหนุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ