บทที่ 17 บทที่ ๑๖❝ คำพูดของคนหลอกหลวง ❞

ช่วงเวลาพลบค่ำ

เรือคันหรูขับเข้ามาจอดบริเวณท่าเรือหน้าเกาะ รถมอเตอร์ไซค์ทรงคลาสสิกถูกจอดไว้เทียบท่าพร้อมกลุ่มชายฉกรรจ์นับสิบที่ออกมาต่อแถวรอรอบข้าง เป็นระนาบทั้งซ้ายและขวา

ตึก ตึก ตึก เสียงเหยียบรองเท้าหนังราคาเหยียบหมื่น แตะลงบนสะพานข้ามฟากเป็นจังหวะการเดินที่มั่นคงและหนักแน่น

เพชร กัมปนาท สวมใส่ชุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ