บทที่ 28 บทที่ ๒๗❝ หายตัวไป ❞

เพราะความเมา ทำให้พวกเขาผลอยหลับไปพร้อมกันทั้งคู่ นอนกอดกันอยู่บนพื้นไม้เย็นๆ เสี่ยเพชรตื่นขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้ม อาการเมาค้างไม่มีแม้แต่น้อย เสี่ยเพชรคอแข็งมาก ต่างจากกัลปพฤกษ์ที่เมาแอ๋ นอนหมดสติไม่รู้เรื่องรู้ราว

มือหนาเกลี่ยใบหน้างาม ลูบไล้ให้อีกฝ่ายตื่นขึ้น เสียงทุ้มกระซิบข้างหู จนคนนอนหลับเบือนห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ