บทที่ 18 อดีตที่แสนเจ็บปวด

น้ำเสียงที่สั่นเครือและเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดทำเอาเด็กหนุ่มรู้สึกสงสาร เขาบีบมือเธอแน่นขึ้นเพื่อปลอบประโลม

“เรื่องมันผ่านมาแล้วครับพี่พิมอย่าเก็บมาคิดมากอีกเลยนะครับ คนเรามันพลาดกันได้ แต่ตอนนี้พี่คือแม่ที่เก่งที่สุดสำหรับเจ้าเอยแล้วนะ”

พิมมาดาหันมาสบตาเด็กหนุ่ม ความอ่อนโยนในแววตาของเขาทำให้เธอรู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ