บทที่ 21 คุกเข่าเว้าวอน NC

พิมมาดาหน้าเสียก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้าที่เรียบร้อยมิดชิด จนต้องรีบคว้าชุดคลุมซาตินแถวนั้นมาสวมทับอย่างลุกลี้ลุกลน แต่นั่นก็สายเกินไปสำหรับสายตาโลมเลียของพีรโชติ

“เฮ้ยพี่!! จะบ้าเหรอ! เดี๋ยวเจ้าเอยก็กลับมาแล้ว ออกไปเลยนะ!”

“ไม่ต้องห่วงเจ้าเอยหรอก แม่พี่พาไปนอนด้วยแล้ว รับรองคืนนี้แม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ