บทที่ 31 เพียงหายไปจากสายตา

“แม่ครับ…”

สหัสสะพยายามจะห้ามไม่ให้มารดาพูดอะไรเป็นลาง แต่โฉมฉายก็ออกแรงบีบมือของลูกชายและพูดต่อช้า ๆ ด้วยน้ำเสียงแหบแห้งเพราะเธอเกรงว่าจะไม่มีโอกาสได้พูดมันอีกแล้ว

“จงใช้ชีวิตอย่างมีความสุข เพื่อตัวเอง เพื่อพ่อกับแม่ เพราะหากลูก ๆ ทุกข์ พ่อกับแม่ก็จะทุกข์ด้วย แต่หากลูก ๆ มีความสุข พ่อกับแม่ก็หมดห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ