บทที่ 41 แล้วความจริงคืออะไร

“ทำไม” ถามออกไปเสียงเบาแล้วกลั้นใจรอฟังคำอธิบาย

วีรพัทธ์เงียบไปชั่วอึดใจราวกับไม่แน่ใจเหมือนกัน ไม่ใช่ว่าไม่แน่ใจในความรู้สึก เพียงแต่เขาไม่แน่ใจว่าตัวเองมีสิทธิ์จะรู้สึกเช่นนั้นหรือไม่

“อย่ามีใครอีกได้ไหม” เพราะแค่คนที่สหัสสะซ่อนเอาไว้เขาก็ปวดใจมากเกินพอแล้ว

ความเงียบเข้าครอบงำห้องนอนเล็กอีกครั้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ