บทที่ 128 ตอนที่128 กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

พิมพ์พลอยเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นศิลายิ้มละมุนอยู่ตรงหน้า เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย เพราะไม่คิดว่าจะได้เจอกับชายหนุ่มที่นี่เพราะยังไม่ถึงเวลาที่เธอจะต้องคุยงานกับเขา

“ขอนั่งด้วยคนนะครับคุณพลอย” ชายหนุ่มอยู่ในชุดลำลองดูสบายตาแต่ยังคงความเนี้ยบในแบบฉบับสถาปนิกทรุดตัวลงนั่งข้างๆ บนม้านั่งไม้ตัวเดิมค่อยๆ หย่อนก้นล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ