บทที่ 48 เลือกแล้ว

'น้ำหยดใส่หินทุกวัน หินมันยังกร่อนได้ แล้วนับประสาอะไรกับใจคน.... ' 

ผมยิ้มที่มุมปากแบบหล่อๆให้ตัวเองหนึ่งที ที่ผ่านมา ผมน่ะมันร้าย เธอจะยังโกรธ ผมก็เข้าใจ แต่สิ่งที่ผมจะยอมให้มันเกิดไม่ได้ นั่นก็คือ ภาพที่มัชพาลูกเดินจากผมไป..

เมื่อวาน ที่มัชถาม ว่าผมเอาคนเก่าไปไว้ที่ไหน ผมรู้ ว่าคำตอบที่ผมบอกไป ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ