บทนำ
บท 1
กระเป๋าสีหวาน หลายต่อหลายใบ ถูกยกเข้ามาไว้ในห้องของผม โดยที่ไม่มีใครคิดจะถามความเห็นผมสักคำ ว่าผมต้องการให้ใครมารุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวแบบนี้ไหม
ผมจ้องมอง 'มัชฌิมา' นิ่งๆ เห็นเธอมองกระเป๋าที่ถูกยกมาไว้ในห้องของผม ใบแล้วใบเล่า ก่อนจะเอาหน้าเข้าไปใกล้ๆ แล้วกระซิบอะไรบางอย่างที่ข้างๆหูแม่ของผม
แล้วจังหวะนั้น มารดาของผมก็หันมองมา ผมไม่รู้ว่ามารดากำลังคิดอะไร พอคนรับใช้ยกกระเป๋าเข้าไปไว้เสร็จ แม่ก็ตรงดิ่งเข้ามาหา ก่อนจะลั่นวาจาออกมาทันที
"มีปัญหาอะไรโย"
"มีสิครับ ผมต้องการความเป็นส่วนตัว ผมไม่ต้องการอยู่ร่วมห้องกับใคร"
"สามีภรรยาอยู่ห้องเดียวกันน่ะถูกแล้ว"
"แต่ผมไม่เต็มใจ แม่บังคับให้ผมจดทะเบียนสมรส แค่นี้มันยังไม่พออีกใช่ไหม ถ้าแม่ยังจะบังคับแบบนี้ วันดีคืนดีผมไม่กลับบ้านมา สาเหตุก็มาจากยัยนี่ แม่รู้ไว้เลย"
"โย!"
ผมไม่สนใจเสียงร้องของใคร แม่อยากจะจับชีวิตของผมวางไว้ตรงไหนก็ตามแต่ใจเลย แค่ผมต้องมีเมียที่ถูกต้องตามกฎหมาย แค่นี้ชีวิตผมก็ตายทั้งเป็นอยู่แล้ว
ผมกดเบอร์โทรหา ปลายสายที่โทรเข้ามาก่อนหน้านี้ ที่ผมไม่มีปัญญารับสาย เพราะมารดาได้สั่งห้ามเอาไว้
แต่ต่อให้ผมกดโทรออกบ่อยแค่ไหน สุดท้ายเธอก็ไม่รับสายอยู่ดี
'นุ่น' คือผู้หญิงที่ผมรัก เธอเป็นเพียงผู้หญิงตัวเล็กๆที่โครตจะอ่อนแอ เธอไม่เคยเรียกร้องอะไรจากคนอย่างผม เธอยอมอยู่ในที่ของเธอ โดยไม่จำเป็นต้องบอกใคร ว่าเราคบกันด้วยสถานะไหน เพียงเพราะเหตุผลที่ว่า ฐานะเรามันต่างกัน
เธอไม่รู้หรอก ว่าวันนี้ผมต้องมาจดทะเบียนสมรสกับผู้หญิงที่แม่หาให้ ถ้าผมบอกไป ร่างกายที่อ่อนแอของเธอจะเป็นแบบไหน เธอจะรับไหวหรอ
ผมไม่รู้ ว่าที่เธอกระหน่ำโทรหา เมื่อสี่สิบห้านาทีที่ผ่านมา เธอมีเรื่องด่วนหรือร้อนใจ เรื่องอะไร แต่วันนี้ผมคงแบกหน้าไปหาเธอไม่ได้ มันละอายใจ ทั้งๆที่คิดถึงแทบตาย
.
.
.
ผมกรอกเหล้าเข้าปากอย่างเอาเป็นเอาตาย ผมคิดไม่ถึง ว่าชีวิตตัวเองจะต้องมามีเมีย ทั้งที่ไม่เต็มใจ เมียที่ไม่มีสิทธิ์ได้เลือก!
"เบาๆก็ได้ มึงจะรีบไปไหน"
'ปั๊บ' เพื่อนชายคนสนิทรีบสะกิดผมไว้ ทั้งๆที่มันก็รู้ว่าผมเครียดเรื่องอะไร ก็แล้วมันจะห้ามผมทำไมวะ
"กูเข้าใจนะโว้ย ว่ามึงเครียด แต่มึงควรหาทางออกดีๆ ไม่ใช่มานั่งเมาอยู่แบบนี้ป่ะ!"
"มึงคิดว่ากูขัดแม่ได้หรอ มึงก็รู้ว่าแม่กูเป็นคนยังไง มึงอยากให้กูเก็บเสื้อผ้าไปนอนบ้านมึงอีกไหมล่ะ"
ผมตอกกลับอย่างขัดใจ ก่อนจะกรอกเหล้าเข้าไปอีกครั้ง
"ว่าแต่เมียที่แม่หาให้เนี่ย สวยปะวะ!"
"ต่อให้สวยเหมือนนางฟ้า กูก็ไม่เอา แม่ง ผู้หญิงบ้าอะไรวะ มานั่งยิ้มหน้าบาน รอจดทะเบียน ทั้งๆที่ไม่เคยเจอหน้าว่าที่ผัวมาก่อน! สงสัยอย่างมีมากมั้ง"
"บางทีเขาอาจจะมีเหตุผลก็ได้ป่ะ หรือเขาอยากได้เงินวะ!"
"เหตุผลอะไรกูก็ไม่สน กูจะทำให้ออกจากบ้านกูให้ได้ มึงคอยดูเอาไว้เลย"
ผมลั่นความตั้งใจเอาไว้ ต่อให้ต้องทำวิธีไหน ผมก็จะเอาผู้หญิงคนนี้ออกไปจากบ้านให้ได้
ผมกลับเข้าบ้านตอนเกือบจะเช้า ทั้งบ้านเงียบ ไม่มีแม้กระทั่งคนที่คอยจะเปิดประตูให้ แต่ก็ช่างปะไร ผมก็ไม่อยากจะเจอใครเหมือนกัน
ที่ผมคิดเอาไว้ ยัยเมียที่ถูกต้องตามกฎหมาย ก็คงจะนอนเหยียดกายอยู่บนเตียงของผมอย่างสบายใจ เดี๋ยวเข้าไปเจอ จะอาละวาดให้ไม่ได้นอนเลยคอยดู
แต่ทุกอย่างก็ไม่ได้เป็นแบบที่ผมคิดเอาไว้ ยัยนั่นไม่ได้นอนในห้อง เธอจัดเพียงข้าวของเครื่องใช้ของตัวเองเอาไว้ แล้วตัวเธอหายหัวไปไหน
ผมไล่เปิดตู้เสื้อผ้าทีละตู้ จนพบตู้เสื้อผ้าของผม ที่เธอถือวิสาสะเอาเสื้อผ้าตัวเองมาใส่เอาไว้ ผมกระตุกยิ้มในใจ แล้วไวเท่าความคิด ผมก็กระชากเสื้อผ้าพวกนั้นออกจากตู้ แล้วปามันทิ้งไปคนละทิศคนละทาง
ทนได้ก็ทนไป!
ผมคิดในใจ แล้วกวาดสายตามองดูผลงานของตัวเอง ผมเหยียดยิ้มออกมาอย่างพอใจ จากนั้นผมก็ทิ้งกายลงนอน โดยไม่คิดที่จะสนใจ ว่าถ้าเจ้าของเขามาเจอ เธอจะว่ายังไง
เสียงเหมือนคนเคลื่อนย้ายอะไรสักอย่าง ดังเข้ามากระทบหูผมเป็นระยะๆ ผมเป็นคนตื่นง่าย แค่ได้ยินเสียงอะไรเบาๆ แต่บ่อยเข้า มันก็สามารถทำให้ผมตื่นได้แล้ว
แล้วสิ่งที่ผมเห็นตรงหน้า มันกำลังท้าทายให้ผมเดือด!
มัชฌิมา ยืนสั่งให้คนยกตู้ใบใหญ่ ที่ใหม่ เข้ามาไว้ในห้องของผม ทั้งๆที่ผมยังไม่ได้เอ่ยปากอนุญาต
"ทำบ้าอะไร.."
"พี่คะ เอาขยับเข้าไปชิดตู้ใบเดิมเลยนะคะ"
เธอยังคงยืนสั่งต่อไป ก่อนจะค่อยๆตวัดสายตามาหาผม
"ตื่นแล้วหรอคะ รบกวนพี่โย จ่ายค่าตู้ใบใหม่และค่าเคลื่อนย้ายให้มัชด้วยนะคะ นี่บิลค่ะ"
เธอพูดออกมาหน้าตาย ก่อนจะยื่นกระดาษใบเสร็จให้
เรื่องอะไรที่ผมจะจ่าย..
"ทำไมฉันต้องจ่าย ฉันไม่ได้สั่ง แล้วฉันก็ไม่อนุญาตให้ใครเอาอะไรเข้าห้องฉันทั้งนั้น"
"แต่มัชไม่มีตู้ใส่เสื้อผ้า มัชถึงต้องสั่งใหม่ มัชสั่งมาแล้ว รบกวนพี่โยจ่ายค่ะ"
"ไม่จ่าย!"
ผมย้ำใส่หน้า ก่อนจะรับกระดาษแผ่นนั้นมา พร้อมกับปามันไปอีกทาง
"แม่บอกแล้วไง ว่าให้มัชรับเงินกับแม่ไปไว้ใช้ เวลามัชอยากสั่งอะไร หรืออยากได้อะไร มัชจะได้สั่งได้ตามใจ ไม่ต้องลำบากไปขอใคร!"
แม่ผมเดินเข้ามาด้วยท่าทีสง่าอย่างกับนางหงส์ เขาจ้องหน้าผมเขม่ง ก่อนจะก้มหยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมา แล้วเพ่งมองไปที่จำนวนที่ว่า
"เดี๋ยวแม่จ่ายเอง จัดเรียงไว้อย่างที่ลูกสะใภ้ฉันสั่ง แล้วไปเก็บเงินกับฉัน"
แม่สรุป ก่อนจะหมุนกายเดินออกไป แล้วตู้ใบใหม่ ก็ถูกจัดเรียงไว้อย่างที่ยัยนั่นต้องการ
"เหอะ พึ่งจะเข้ามาอยู่วันแรก ก็ชี้นิ้วสั่งเลยว่างั้น"
"พี่โยต้องไปทำงานไม่ใช่หรอคะ มัชเตรียมอาหารเช้ารอแล้ว พี่โยอาบน้ำ แล้วลงไปทานข้าวนะคะ"
"ไม่ต้องมาแสดง ไม่ชอบ แล้วไม่ต้องมาเสนอหน้าเรียกฉันว่าพี่"
"ไม่ให้เรียกว่าพี่ แล้วจะให้เรียกว่าอะไรคะ คุณแม่สั่งเอาไว้ ว่าให้มัชเรียกพี่ ว่าพี่โย"
"คนที่จะเรียกฉันว่าพี่ได้ ต้องเป็นคนที่ฉันสนิทใจ ไม่ใช่คนที่ฉันไม่อยากได้แบบเธอ"
ผมเกรี้ยวกราดใส่ และหมายจะเบี่ยงกายเข้าห้องน้ำ แต่ยัยนั่น กลับผลักร่างผมออกห่าง ก่อนที่เธอจะเดินมาเผชิญหน้ากับผมอีกครั้ง
"แต่มัชเป็นเมียที่ถูกต้องตามกฎหมาย ไม่ใช่หรอคะ"
"เมียที่คนเป็นผัวไม่อยากจะได้ มันจะไปมีความหมายอะไร"
ผมแสยะยิ้มใส่ ก่อนจะปลายตามองเธอตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า
ต่อให้สวยยังไง ถ้าผมไม่ถูกใจ จ้างให้ผมก็ไม่เอา
ยัยบ้านั่นเหยียดยิ้มกลับ พร้อมกับเชิดหน้าเข้าใส่
"แล้วคิดว่ามัชอยากได้ผัวแบบนี้หรอคะ มัชก็แค่ทำตามหน้าที่ มัชรักคุณป้าก็เท่านั้นเองค่ะ"
"รักหรอ เหอะ รักแม่ฉัน หรือรักเงินแม่ฉันกันแน่ล่ะ"
ผู้หญิงร้อยทั้งร้อย ก็ต้องยอมเทกายเทใจ ให้คนที่มีเงินให้ เพราะแบบนี้ไง ผมถึงรัก 'นุ่น' ถึงเธอจะไม่ได้สวยหรู ดูเด่นอย่างใคร แต่เธอก็ไม่เคยมักมากอยากได้ในสิ่งที่ผมไม่ให้ แล้วยิ่งเธอไม่เรียกร้องอะไร ผมก็มีแต่อยากให้กับให้
"มัชรักคุณป้าค่ะ"
"ก็เพราะแม่ฉันมีเงินให้ไง เธอถึงบอกว่ารักเขา เหอะ ไม่เนียน ไปเรียนมาใหม่"
ยัยนั่นยังคงเชิดใส่ เธอเม้มปากเข้าหากันจนเป็นเส้นตรง พรางจ้องหน้าผมนิ่งๆ
"ฉันไม่มีทางให้เธออยู่แบบสุขสบาย เตรียมรับมือไว้ได้เลย"
ผมเดินเข้าหา ก่อนจะจงใจเฉียดกายเข้าหาไหล่บาง ยัยนั่นส่งเสียงร้องเพราะไม่ทันได้ตั้งตัว ในขณะที่เธอทำเหมือนว่าเจ็บจะตาย แต่ผมกลับสะใจ
ต่อให้เป็นเมียที่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่ถ้าผมไม่อยากได้ ผมก็จะไม่ไว้หน้า
บทล่าสุด
#69 บทที่ 69 บทส่งท้าย
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#68 บทที่ 68 ขอโทษที่มองข้าม
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#67 บทที่ 67 ถึงเวลา
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#66 บทที่ 66 ข่าวร้าย
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#65 บทที่ 65 ควรปล่อย
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#64 บทที่ 64 แน่ใจใช่ไหมว่าไม่มีอะไรต้องคุย
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#63 บทที่ 63 ผู้หญิงที่แม่หามา กับผู้หญิงที่ผมหาได้
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#62 บทที่ 62 ผมควรเลือกใคร
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#61 บทที่ 61 กลลวง
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#60 บทที่ 60 ไม่รู้จักกัน
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
เกิดใหม่: เทพธิดาแห่งการแก้แค้น
ฉันถูกทั้งคู่หมั้นและพี่สาวทรยศ
ที่น่าเศร้ายิ่งกว่านั้น พวกเขาตัดแขนขาฉัน ตัดลิ้นฉัน มีเพศสัมพันธ์ต่อหน้าฉัน และฆ่าฉันอย่างโหดเหี้ยม!
ฉันเกลียดพวกเขาเหลือเกิน...
โชคดีที่โชคชะตาพลิกผัน ฉันได้เกิดใหม่อีกครั้ง!
ด้วยโอกาสครั้งที่สองในชีวิต ฉันจะมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง และฉันจะได้เป็นราชินีแห่งวงการบันเทิง!
และฉันจะแก้แค้น!
คนที่เคยรังแกและทำร้ายฉัน ฉันจะชดใช้คืนให้พวกเขาเป็นสิบเท่า...
(อย่าเปิดนิยายเรื่องนี้โดยไม่ไตร่ตรอง ไม่งั้นคุณจะติดใจจนหยุดอ่านไม่ได้สามวันสามคืน...)
คุณหมอโหด ในโหมดหวงรัก
“ก็เอาสิ ผมก็มานี่แล้วไง ตายให้ผมดูสิ”
"ภูวินทร์" แม้จะเป็นศัลยแพทย์ แต่เขากลับเย็นชาและโหดเหี้ยมกว่าที่ใคร ๆ คิดเอาไว้
“ในเมื่อวันนี้คุณหมอไม่พร้อม ก็ยกเลิกงานหมั้นวันนี้ไปเถอะค่ะ ฉันไม่มีเวลาว่างมานั่งเล่นกับพวกคุณนะคะ”
"ศินีนารถ" ฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของคู่หมั้น หลังจากที่เขาปล่อยให้งานหมั้นวุ่นวาย เพียบตบเดียวจากเธอ ถึงกับเรียกสติของเขากลับมาทันที
“ไม่ได้ครับ! ผมไม่มีทางยกเลิกงานหมั้นนี้ ผมจะไปคุยกับเธอเอง"
แม้งานหมั้นจะผ่านไปได้วยดี แต่ทว่า.... ทุกอย่างไม่ได้ง่ายแบบนั้น
ทั้งเรื่องมือที่สาม และความไม่เข้าใจกัน ความดื้อดึงของเธอ เจอกับความเย็นชา เผด็จการและดุดันของเขา
เปลี่ยนคนที่โหดอย่างเขา กลายเป็นเริ่มคลั่งรักเธอ เริ่มขาดไม่ได้ และตามมาด้วยความหึงหวง
ซึ่งเป็นความหึงแบบไม่ธรรมดา ในเมื่อเขาคือ "สายโหด" ความขี้หึง ก็ต้อง "หึงโหด" เช่นกัน
"คู่หมั้นก็ถือเป็นสามีไปแล้วครึ่งหนึ่ง บอกมาว่ามันเป็นใคร แล้วให้มันแตะต้องตรงไหนบ้าง คืนนี้ผมจะลบออกไปให้หมด แล้วอย่าได้ให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องอีก คุณเป็นของผมคนเดียวเข้าใจมั้ย!"
"หมอคะคุณใจเย็น ๆ ก่อน อ๊าา!!!"
"คืนนี้ต่อให้ร้องขอชีวิต ก็อย่าคิดจะคลานลงจากเตียงนี้ไปได้เลย!"
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
เมียเด็กของท่านประธานร้ายรัก
เธอเป็นเพียงนักศึกษาฝึกงานธรรมดา ส่วนเขาคือท่านประธานผู้สูงส่ง เย็นชา และอันตรายเกินกว่าที่หัวใจดวงเล็ก ๆ ของเธอจะรับมือไหว
น้ำขิงไม่เคยคิดเลยว่า การเข้ามาฝึกงานในบริษัทวัฒนากร กรุ๊ป จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาลเพราะเพียงคืนเดียว...เธอกลายเป็นผู้หญิงของเขา
ภูริช วัฒนากร คือผู้ชายที่ใคร ๆ ก็เกรงกลัว
เขาร้าย เขาเย็นชา เขาไม่เคยอ่อนข้อให้ใคร แต่กับเด็กฝึกงานตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ เขากลับทั้งหวง ทั้งหึง ทั้งร้ายกาจ และไม่ยอมปล่อยมือ
“เธอเป็นของฉัน น้ำขิง จำไว้ให้ดี”คำพูดของเขาเหมือนโซ่ตรวนผูกเธอไว้กับความรักที่ทั้งหวาน ทั้งเจ็บ และหนีไม่พ้น
ทว่าเมื่อความลับและคำกล่าวหาร้ายแรงถาโถมเข้ามาผู้ชายที่เคยกอดเธอแน่น กลับเป็นคนเดียวกันที่ทำให้เธอเจ็บจนแทบขาดใจ เธอไม่ได้ต้องการเงินของเขาไม่ได้ต้องการตำแหน่งเมีย ท่านประธาน เธอต้องการเพียงความเชื่อใจจากผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจแต่เมื่อเขาไม่ฟัง...เธอจึงเลือกจากไป
พร้อมหัวใจที่แตกสลาย และอีกหนึ่งชีวิตน้อย ๆ ที่เขายังไม่รู้ว่ามีอยู่จริง
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
รักระรินใจ
คลั่งไคล้ยัยแฮกเกอร์
แทนที่จะส่งตัวเธอให้ตำรวจ ประธานกู้ผู้ชอบใช้เงินแก้ปัญหา(และหวงของขั้นสุด) กลับโยนเช็คตัวเลขเจ็ดหลักใส่หน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือการจ้างเธอเป็น 'กระสอบทรายระบายอารมณ์ส่วนตัว' แบบผูกขาด ห้ามรับงานอื่น ห้ามมองผู้ชายคนอื่น และห้ามปฏิเสธเมื่อเขาต้องการ!
ภายใต้แว่นตาขอบเงินที่ดูภูมิฐาน เขาคือพญามารจอมเอาแต่ใจที่ดุดันไม่เกรงใจเตียง จนเธอต้องลอบรีวิวสมรรถภาพของเขาในใจเหมือนรีวิวสินค้าในเถาเป่า ปากสั่นร้องไห้บอกว่าไม่ไหว แต่สมองกลับคำนวณทิปค่ากระเป๋าแบรนด์เนมอย่างรวดเร็ว
เมื่อความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วย 'เงินตราและราคะ' ถลำลึกจนเตียงแทบหักทุกคืน งานนี้สายลับสาวหน้าเงินจะกอบโกยกำไรจนคุ้ม หรือจะขาดทุนย่อยยับเพราะเผลอเอาหัวใจไปจำนองให้ท่านประธานกันแน่?
คลั่งรักเมียแต่ง
คำโปรย
เมื่อเขาและเธอต้องมาอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกันในฐานะสามีภรรยา เขาเป็นคนพูดน้อยแถมยังดุ จึงทำให้เธอรู้สึกอึดอัดและน้อยใจอยู่บ่อยๆ
แนะนำตัวละคร
ภูวดล หรือ คุณภูมิ อายุ 32 ปี
เจ้าของสวนองุ่นขนาดใหญ่ เขาหล่อ ทำงานเก่ง พูดน้อย ดุ ชอบทำหน้าเข้ม จนเธอรู้สึกอึดอัด
รัตติกาล หรือ เจ้าขา อายุ 23 ปี
ลูกสาวร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด เธอสวย แต่งตัวแซ่บ ขี้น้อยใจ ชอบคิดเองเออเอง เพราะความอกหักจึงทำให้เธอเลือกที่จะประชด ตกลงรับคำแต่งงานกับใครที่ไหนก็ไม่รู้จัก ที่ผู้ใหญ่หาให้
@@@@@@
โรมานซ์ ฟีลกู๊ดเหมือนเดิม ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ แต่เรื่องนี้พระเอกดุหน่อยนะคะโปรดทำใจก่อนอ่าน (แนวบ้านนอก)













