บทที่ 68 ขอโทษที่มองข้าม

เสียงสนทนาดังขึ้นมาตามสมาร์ทโฟนที่ฉันถือไว้ เสียงของผู้หญิง คือคนที่ฉันไม่ชอบเท่าไหร่ และเสียงของผู้ชาย มันก็ไม่ใช่ใคร นอกจากคนที่นั่งอยู่ใกล้ๆฉันอยู่ในตอนนี้

จิตใจของฉันจดจ่ออยู่กับการรับฟัง และฉันก็สะดุดอยู่กับคำบางคำ แต่ฉันก็ยอมรับฟัง จนกระทั่งเสียงที่บันทึกไว้ มันได้สิ้นสุดลงไป

"ลูกในไส้หรอคะ"...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ