บทที่ 31 เล่นน้ำกันเพลินจนลืมเวลาเท่านั้น 1/2

กว่าที่ทั้งสองจะขึ้นจากน้ำเวลาก็ล่วงเลยผ่านไปถึงหนึ่งชั่วยาม

เพราะหลังจากที่ฟางลู่เอินพักจนหายดีแล้ว ลมหายใจกลับมาเป็นปกติ ก็ดิ้นรนลงจากตักของเฉิงรุ่ยเสียน ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นสบตามอง หันไปอาบน้ำชำระล้างร่างกายตนเองเพียงลำพัง ไม่ยอมเข้าใกล้อีก โดยมีเฉิงรุ่ยเสียนจับจ้องไม่ละสายตา

ดวงตานั้นแทบจะแผดเผาแผ่...