บทที่ 32 เล่นน้ำกันเพลินจนลืมเวลาเท่านั้น 2/2

“ออกไปเดินย่อยสักหน่อยดีหรือไม่ นอนเลยเช่นนี้ไม่ดีต่อกระเพาะ” พูดแล้วก็พยายามฉุดดึงฟางลู่เอินให้ลุกขึ้น อีกฝ่ายก้มหน้าเม้มปากแน่น แต่ก็ยินยอมลุกขึ้นจากเตียงแต่โดยดี เฉิงรุ่ยเสียนทอดสายตามอง นิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วจึงค่อยๆ เชยคางของอีกฝ่ายขึ้น ในคราแรกฟางลู่เอินปฏิเสธ พยายามก้มหน้าลงต่ำ แต่เมื่อเฉิงรุ่ย...