บทที่ 34 เตียงข้าคับแคบนัก คงรับน้ำหนักเจ้ามิไหว 2/2

“ข้าทำเอง” เฉิงรุ่ยเสียนพูดแล้วก็ยัดของใส่มือฟางลู่เอิน แล้วจึงถอดอาภรณ์ให้ลงมากองอยู่ที่เอว แล้วหยิบขวานมาผ่าไม้อย่างคล่องแคล่ว ดังนั้นฟางลู่เอินจึงได้แต่เดินแยกไปอีกทาง ทรุดตัวลงนั่งแล้วจึงเทน้ำยา ใช้ผ้าขัดไปมา

“ปกติเคยเห็นผู้อื่นทำ มิคาดว่าวันหนึ่งข้าต้องมาทำเสียเอง” ฟางลู่เอินพูดพร้อมขยับมือไม้ไ...