บทที่ 37 หญิงแก่มักใหญ่ใฝ่สูงไม่เจียมตัว!! 1/2

เฉิงรุ่ยเสียนและฟางลู่เอินนั่งพิงกันไปพลางทานอาหารไปพลาง เมื่อทานเสร็จแล้วก็จับจูงมือกันเดินออกจากร้าน เลาะไปตามถนนหนทาง มีร้านขายลูกบอลแพรปักอยู่เรียงราย เฉิงรุ่ยเสียนซื้อถังหูลู่ [1] ให้ฟางลู่เอินไม้หนึ่ง ฟางลู่เอินยื่นส่งให้เฉิงรุ่ยเสียนลองชิม เฉิงรุ่ยเสียนอ้าปากรับไปหนึ่งคำ

ความหวานฉ่ำอมเปรี้ย...