บทที่ 54 ข้าอิ่มแล้ว เต็มตื้อยิ่งนัก NC++ 2/2

“เจ้าตัวตะกละน้อย ข้าป้อนเจ้ามากมายถึงเพียงนี้ ยังคงหิวอยู่อีกหรือ” พูดแล้วก็กระแทกเข้าหาอีกครา ฟางลู่เอินกลับอ้าปากค้างเอ่ยคำใดไม่ออก สุดท้ายก็ทนไม่ไหว ร้องโวยวายดีดดิ้นทั้งยังยกแขนขึ้นทุบเฉิงรุ่ยเสียนไปเสียหลายที

เฉิงรุ่ยเสียนหลบหลีกฝ่ามือนั้นอย่างฉับไวคุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง คลอเคล้ากับเสียงหัวเราะเ...