บทที่ 56 ข้าคงมิได้มีวาสนาดอกท้อกับคนผู้นี้หรอกนะ 2/2

เมื่อเฉิงรุ่ยเสียนเดินกลับเข้ามาในห้อง ก็เห็นฟางลู่เอินกำลังนั่งอยู่บนเตียง จ้องมองบางสิ่งเขม็ง เฉิงรุ่ยเสียนเลิกคิ้วขึ้นสูง มองท่าทีนั้น จนกระทั่งเห็นว่าฟางลู่เอินรวบของเหล่านั้นขึ้น โยนลงไปที่ถังข้างเตียง ปัดมืออย่างสบายใจก็อดยิ้มขำไม่ได้

“เจ้าสิ่งนี้สร้างความขุ่นเคืองใดให้เจ้ากัน” เฉิงรุ่ยเสียนพู...