บทที่ 21 บทที่ยี่สิบเอ็ด

บทที่ยี่สิบเอ็ด

"ขอบใจนะแกที่ทำให้ฉันยิ้มได้..."

"แกไหวแน่นะ"

"แก...ฉันว่าฉันคิดถึงพี่เขา"

รักไม่ได้ตอบในสิ่งที่พิมถาม เธอเลือกที่บอกความในใจของตนเองออกไปแทน

"ก็คบกันเป็นทางการไปเลยพาไปแนะนำให้พ่อกับแม่ได้รู้จัก ไม่เห็นต้องทำเรื่องง่ายให้เป็นเรื่องยากเลยแก"

ในห้วงความคิดของรักเธอคิดเพียงว่าต้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ