บทที่ 23 บทที่ยี่สิบสาม

บทที่ยี่สิบสาม

แววตาของรักวูบไหวไปกับสัมผัสที่สิงหาได้มอบให้ เธอส่ายหน้าเล็กน้อยเพื่อเป็นการปฏิเสธ สิงหาจึงได้เอามือออกจากท้ายทอยแล้วนอนต่อในท่าเดิม สิงหาจะรู้หรือไม่ว่าตอนนี้ความเขินอายฉีดพล่านไปทั่วร่างเธอกำลังอยู่ในอาการพูดไม่ออกบอกไม่ถูก

"ปากรักนิ่มมากเลย" สิงหาพูดขึ้นในขณะที่ยังคงมองหน้ารักอย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ