บทที่ 27 บทที่ยี่สิบเจ็ด

บทที่ยี่สิบเจ็ด

ใบหน้าหล่อฉีกยิ้มกว้างแล้วขยับใบหน้าให้เข้าใกล้ริมฝีปากบางจนแก้มสากสัมผัสลมหายใจอุ่น ๆ ที่แก้ม ในขณะที่พวงแก้มเนียนทั้งสองกำลังแดงปลั่งจนน่ามองแต่น่าเสียดายที่สิงหาไม่ทันได้เห็น เพราะเขากำลังหลับตาแล้วทำแก้มป่องเพื่อให้รักได้หอมแก้มตนเองได้อย่างถนัด

จุ๊บ!

ริมฝีปากนุ่มนิ่มแตะเบา ๆ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ