บทที่ 35 บทที่สามสิบห้า

บทที่สามสิบห้า

พระอาทิตย์ที่ค่อย ๆ สูงขึ้นจนพ้นขอบฟ้า สีทองสว่างไสวบ่งบอกถึงการเริ่มต้นของวันใหม่ที่ดูเหมือนว่าวันนี้จะดูแตกต่างออกไปจากทุก ๆ วัน สายตาคมจดจ้องใบหน้าเรียวแล้วยกยิ้มกับการกระทำของรักที่ตื่นแล้วแต่ยังคงแกล้งนอนอยู่อย่างนั้น เพราะความเขินอายกำลังจู่โจมจนไม่รู้ว่าจะทำหน้ายังไงถ้าเธอตื่น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ