บทที่ 51 บทที่ห้าสิบเอ็ด

บทที่ห้าสิบเอ็ด

"พี่พอล พอเถอะค่ะ" พิมรีบวิ่งเข้าไปรั้งแขนของพี่ชายก่อนที่มัดหนักจะลงไปที่หน้าของสิงหาอีกครั้งพลางลอบมองใบหน้าของพี่ชายที่กำลังขบกรามแน่นเป็นสันนูน

"พิมอย่ายุ่ง" เขาพูดลอดไรฟันดวงตาคู่คมยังคงมองสิงหาด้วยความโกรธเกรี้ยว

"ต่อยอีกสิอย่าหยุด"

สิงหาพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่าและสั่นเครือเข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ