บทที่ 55 บทที่ห้าสิบห้า

บทที่ห้าสิบห้า

ระหว่างที่คิดภาพจำของวันนั้นก็ผุดขึ้นมาแต่ทว่าแทนที่เธอจะถอยห่างมือเธอกลับรีบยื่นไปคว้าแขนแกร่งเอาไว้ราวกับกลัวว่าสิงหาจะหายไป

หมับ!

"รัก..." น้ำเสียงของเธอสั่นเครือแต่สีหน้ากลับมีรอยยิ้มถึงแม้สิงหาจะรู้ว่ามันเป็นรอยยิ้มที่เจ็บปวดแต่เขาก็ยิ้มตอบกลับด้วยความยินดีราวกับชีวิตกำลังเริ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ