บทที่ 10 บทไม่มีชื่อ
เพลิง
"ไอ้เพลิง..ไอ้สัดเหม่ออะไรวะ"ไอ้วินโวยวายอยู๋ข้างหลัง
"อะไร"ผมถามหน้านิ่งสายตายังมองมาที่โทรศัพท์เครื่องหรู
"กูบอกว่าคืนนี้ไอ้สนนัดแก้มือ"
"ไม่ว่าง"
"มึงทำห่าอะไรไม่ว่างวะ"คราวนี้ไอ้ธันเงยหน้าจากหนังสือการ์ตูนเล่มโปรดของมัน
"กูจะรอคอลเลคชั่นสวนสัตว์"
"เชี่ยยยย"สองเสียงพูดพร้อมกันเลยครับ
"มึงอย่าทำตัวโรคจิตเหอะกูชักหลอน"ไอ้วินทำท่าขยาด
"เออกูเห็นด้วยกับมัน"
"ตรงไหนกูแค่อยากได้"ผมไม่ยอมแพ้พวกมันเลยรีบโทรไปหาไอ้มี่พี่น้องม่อนของผมทันที
"มี่เราเอง"ไอ้ธันพูดเสียงนุ่มลงหน่อย
//ว่าไงหนุ่มฮอต//
"รูปของน้องม่อนล่ะ"
//รูปไหน//
"สวนสัตว์ไงเธอรับปากไอ้เพลิงแล้ว"ธันมันพยายามใจเย็นนะครับผมล่ะสงสารมันจริงๆเลย(ได้ข่าวว่าเค้าจะช่วยแกนะไอ้เพลิง - -")
//ให้เพลิงมาถ่ายรูปที่โรงอาหารคณะชั้นกับม่อนเอาสวีทๆเรีบร้อยแล้วจะส่งให้เจ็ดรูป//ไอ้ธันมันเปิดสปีกเกอร์ให้พวกผมฟังด้วยผมขยับตัวจากท่านั่งเอนตัวพิงพนักขาพาดกับเก้าอี้ตัวหน้าเป็นท่านั่งหลังตรงทันที
"อืม"ผมรับคำไอ้มี่มันคงได้ยินเลยกรีดร้องดีใจเหมือนเปรตได้ส่วนบุญไปครับ
//งั้นเจอกันเที่ยงนี้ แกรร์ไอ้เพลิงยอมแล้วๆเดี๋ยวเรียกประชุมชมรมนะ กรี๊ดดดดดด วี๊ดดดดดดดดดดดจริงเหรอๆๆๆๆๆ }{+_()^&%$%^&^&(&%#Q#%*//เสียงที่ลอดออกมาทำให้ผมต้องเบ้หน้า
"หึหึร้อนแรงใช่เล่นนะมึง"ไอ้วินหัวเราะหลังจากไอ้ธันวางสายไปแล้วผมยักไหล่แล้วนั่งดูรูปต่อ
"คืนนี้ว่าไง"
"อืม"ผมพยักหน้ารับคำไอ้ธันตบโต๊ะเสียงดังปังผมกับไอ้วินเงยหน้าขึ้นมองปนสงสัย
"ไอ้เพลิงมึงมานี่เลย"
"อะไรวะตกใจหมดมึง"ไอ้วินด่า
"มีไร"
"มึงจะเอามะน้องอะ"ไอ้ธันเหมือนของจะขึ้นนะครับแอร์ในห้องเรียนก็เย็นแล้วมันจะร้อนทำไมผมงง
"เอา"
"เหี้ยไอ้เพลิงมึงต้องหัดทำตัวใหม่อย่ามาซึน"ไอ้ธันวางหนังสือเล่มโปรดมันแรงๆแบบไม่ทนุถนอมเหมือนลูกอีกแล้ว
"ทำไง"
"เลิกสั้น"ไอ้ธันเสียงแข็ง
"กูยาวนะมั่นใจได้"
"กูหมายถึงมึงหัดตอบยาวๆไม่ใช่kมึงอันนั้นกูรู้สัด"ไอ้ธันตาขวางไอ้วินหัวเราะก๊ากทันที
"เออหว่ะอันนี้กูเห็นด้วยนะมึงจะไปพูดสั้นๆกับน้องมันคงไม่เข้าใจมึงอะ"ไอ้วินบอกหัวเราะๆ
"กูต้องทำไง"ผมตั้งใจฟังนะครับ
"ข้อแรกมึงต้องเลิกโหด"
"..................."ผมนิ่ง
"กูไม่เคยโหด"
"น้อยไปสิมึงน่ะ"ไอ้ธันด่า
"แล้วต่อไปล่ะ"
"มึงเลิกพูดห้วนๆเลิกกวนตีนเลิกเสียงแข็ง"
"......................"นี่ผมเป็นแบบนั้นหรือครับพวกคุณคิดว่าไง
"กูทำไม่เป็นกูโหดที่ไหนวะกูแค่เฉยๆ"
"ก็เพราะมึงเฉยๆนี่แหละน้องกลัวมึงจะตายอยู่แล้วไอ้ห่า"ไอ้วินบ่น
"ไหนมึงลองยิ้มซิ"ไอ้ธันเสนอผมแสยะยิ้มนิดๆให้พวกมัน"
"เชี่ยน่ากลัวสัดมึงทำหน้าเฉยๆอะดีแล้วกูขนลุก"ไอ้วินส่ายหัว
"ฮ่าาาากูว่านะมึงทำแบบเดิมนั่นแหละหน้ายิ้มโคตรไม่เหมาะกับมึงเลย"ไอ้ธันหัวเราะปากกว้างผมเลยปาสมุดใส่มัน
"อ่าวๆทำร้ายที่ปรึกษากูไม่ช่วยนะมึง"ไอ้ธันยกนิ้วชี้หน้าขู่ผม
"เตรียมตัวเถอะจะเที่ยงแล้ว"ไอ้วินโบกไม้โบกมือให้เลิกเล่นกันพวกเรารวมตัวกันเดินไปที่โรงอาการสายตาที่มองมีทั้งชื่นชมทั้งรังเกียจไอ้ที่รังเกียจส่วนมาจะเป็นผู้ชายซะส่วนใหญ่นะครับ โน่นครับน้องม่อนของผมกำลังทำอะไรกันก็ไม่รู้ดูเหมือนจะเถียงกับไอ้มี่อยู่พวกผมเดินช้าๆไปหาทันได้ยินเสียงโวยวาย
"ไม่เอาพี่มี่แม้งจะขายน้อง"
"แกจะทำไม่ทำถ้าไม่ทำอดได้ร้องเท้าที่แกอยากได้"เสียงไอ้มี่ดังพอๆกับน้องเลย
"ทำอะไรกัน"ผมถามม่อนถึงกับสะดุ้งหน้าซีดผมขมวดคิ้ว
"ปละเปล่าครับ"
"อ่าว"ผมอุทานสั้นๆมี่รีบปรี่เข้ามายืนใกล้ผมทันที
แกสัญญาไว้แล้วนะ"
"เออ"ผมรับคำมันเลยสงสายตาจิกกัดไปให้ไอ้ม่อนมันครับ
"นั่งลงใกล้ๆพี่เพลิงสิม่อน"
"แต่ว่า"น้องมันทำท่าอึกอักผมเลยดึงแขนน้องมันลงมาแรงๆจนมันถลาลงมาเอาหน้าซุกอยู่กับอกผม
"กรี๊ดดดดดดดดดถ่ายๆรีบถ่ายใครได้รูปแล้วมั่ง"ไอ้มี่แหกปากดังลั่นผมทำหน้าเฉยแต่น้องมันหน้าแดงแปร๊ดเลยครับน่าเอ็นดูผมอดใจไม่ไหวเลยลูบหัวมันไปทีสองทีแต่คงมือหนักไปหน่อยมันถึงกับหน้าคมำ
"อะ..โอ๊ย"
"เป็นอะไรวะ"ผมถามด้วยความตกใจน้องมันก็หน้าซีดเพื่อนๆมันก็ซีดตามไปด้วย
"ไม่เป็นไรครับไม่เป็นไร"ผมโล่งอก
"นั่งดีๆสิวะ"ผมสั่งพวกมันสามคนเลยรีบนั่งแต่ไอ้ธันมันลากไอ้เด็กอีกคนไปนั่งใกล้ๆดูเหมือนจะชื่อปลาบู่ส่วนไอ้วินลากคนชื่อกออะไรซักอย่างนี่แหละไปนั่งด้วย พวกไอ้มี่ก็ทำงานกันเต็มที่ครับถ่ายรูปพวกผมจนแสบตาไปหมดเพราะแฟลชวูบวาบไปหมด
"อะกินอะไรกัน"ไอ้มี่ถามผมหันไปมองหน้าไอ้ม่อน
"..."
"ข้าวมันไก่"มันตอบเสียงอ่อย
"แล้วน้องล่ะ"ไอ้วินถามที่นั่งหน้าตาเหมือนหมาตื่นข้างๆมัน
"เหมือนกันครับ"
"นายล่ะ"ไอ้ธันถามเหมือนกัน
"เอาด้วยครับ"ผมเห็นพวกน้องๆมันนั่งตัวลีบก็เลยดึงน้องมันขยับออกมาด้วยความหวังดีแต่คงกะแรงไม่ถูกน้องเลยแทบจะหงายหลัง
"เป็นอะไรวะ"ผมตกใจแต่ดูน้องมันตกใจยิ่งกว่าส่ายหน้าดิกเลย
"ไอ้ปั๊กกูถามก็ตอบไม่ใช่ส่ายหน้า"ผมบอกมันด้วยสีหน้าเรียบเฉยมันยิ่งเหงื่อตกดุดิผุดขึ้นเต็มใบหน้าเลย
"ร้อนเหรอ"ผมลดเสียงโหดๆลงนิดหน่อย
"ไม่ร้อนเลยครับลมเย็นมาก"มันส่ายหน้าดุ๊กดิ๊กผมเลยไม่สนใจอีกหันไปหามี่ทันที
"มี่พอยัง"
"พอแล้วๆเดี๋ยวเอาไปโพสในเพจนะ"มี่มันบอกยิ้มๆ
"ที่ตกลงไว้..."ผมบอก
"โอเค"มี่ยกมือสัญษลักษณ์โอเคผมพยักหน้าแล้วไม่สนใจมันอีกไม่ทันไรโทรศัพท์ผมก็สั่นไม่หยุด
"ฮอตชิบหายเลยนะมึง"ไอ้วินแซวยิ้มๆผมยักไหล่
"เอ่อพี่เพลิงครับ"น้องมันเรียกผมครับโอโหมือผมถึงกับชื้นเหงื่อทำไมมันน่ารักขึ้นทุกวันวะผมไม่เข้าใจเลย
"หือ"
"คือเรื่องที่รูปเราสองคนโดนกดไลค์แล้วมีคนเข้าไปแซวนั่นน่ะผมไม่ด้ตั้งใจนะครับพี่มี่มันเอาไปลงเองผมฆ่าผมเลยนะครับ"ม่อนยกมือไหว้ผมปลกๆ
"........."
"หึหึ"นี่เสียงไอ้ธัน
"ฮ่าๆๆๆๆ"นี่ไอ้วินครับ
"ไม่ต้องกลัวหรอกน่าไอ้เพลิงมันไม่ว่าหรอกอย่าคิดมาก"ไอ้วินหัวเราะแล้วเลื่อนแก้วน้ำให้ม่อนมัน
"อ่ะพี่ไม่รู้ว่าชอบกินน้ำอะไรเลยเอาน้ำแดงมาให้"
