บทที่ 27 บทไม่มีชื่อ

ธันอีกครั้ง

ธันมองคนที่วิ่งขึ้นรถแบบชนิดที่ไม่เห็นฝุ่นด้วยหัวใจเต้นตุบๆ ตอนที่น้องมันขาอ่อนจนถลาเข้ามาหาใบหน้าขาวๆ นั่นแนบเข้ากับอกผมขาวจนผมนึกสงสัยว่าน้องมันใช้โอโม่อาบ้ำล้างหน้าหรือเปล่า (ไรท์ไม่ได้ค่าโฆษณานะ) เส้นผมสีน้ำตาลอ่อนที่คงจะนิ่มแหละปลิวมาถูกต้นแขนผมดวงตาสีดำเบิกกว้างจนเห็นแก้วตาใสเหงื่...