บทที่ 28 บทไม่มีชื่อ

พวกเรานั่งมองหน้ากันในรถหลังจากที่ส่งไอ้น้องสามคนนั่นที่ตึกคณะแล้วไอ้ธันมันยังทำหน้านิ่งกว่าเดิมเข้าไปอีก ไอ้วินเองที่ปรกติกวนตีนชาวบ้านตอนนี้ก็ขับรถไปเงียบๆผมถอนหายใจยาว นี่ถ้าใยไหมไปกินข้าวด้วยจริงๆละก็ผมกลัวใจไอ้ธันมันจริงๆเลยครับ มันน่ะเห็นหน้านิ่งมาดคุณชายใจดีแต่มันโหดนะครับแถมโลกส่วนตัวสูงมากด...