บทที่ 79 บทไม่มีชื่อ

"จ่ะๆลงจ่ะลงเดี๋ยวนี้แล้วจ่ะ"พอบู่ลงจากรถได้ธันก็หลุดยิ้มหันมายักคิ้วให้วินที่นั่งส่ายหน้าระอาใจกับเพื่อนจองข่มขู่ทั้งสองธันเปิดประตูรถเดินไปหาบู่จับข้อมือได้ก็ลากแบบไม่ปราณีปราศัยหายเข้าลิฟต์ไปอีกคน วินนั่งนิ่งในรถไม่พูดไม่จาไผ่เองก็ไม่กล้าขยับตัวเรพาะไม่รู้ว่าวินจะมาไม้ไหนเวลาผ่านไปไม่นานก็ไผ่กลับ...